Son zamanlarda etrafımdaki kadın ve erkeklere bakıyorum
da, herkes aynı şeyden şikayetçi.
Karşımdaki samimi mi, değil mi?
Yaptıkları, söyledikleri gerçek mi, yalan mı?
Beni aptal yerine mi koyuyor?
Kendimi komik duruma mı düşürüyorum?
Vs. uzayıp gidiyor.
Herkes şüpheci, herkes sorgulayıcı.
Karşılıklı güven sıfır.
Arada güvenebildiğimiz nadir insanlar da çıkıyor.
Bu sefer peşinden başka sorunlar geliyor,
Sorular değişiyor, tavırlar değişiyor.
E bünye alışkın değil sonuçta J
“Böylesi de var mıymış gerçekten?” diye soruyoruz önce.
Sonra “Aptalca mı davranıyorum acaba?” ya doğru dönüyor,
“ayyy, keşke öyle yapmasaydım, şunu demeseydim”lere
geçiyoruz.
Kendimiz olmaktan çıkıyor, bambaşka insanlara
dönüşüyoruz.
Sonra sorular değişiyor haliyle.
Peki sizce;
Kadınlar mı
akıllandı, erkekler mi aptallaştı?
Yoksa akıllı kadına tahammülü olmayan erkekler aptalı oynama yoluna mı gidiyorlar?
Ya da kadını aptallaştırmaya çalışmak için buldukları her yolu deniyorlar mı?
Peki erkek aptallık yaptığının farkında mı yoksa kadın akıllı olduğunu düşünerek aptallık mı ediyor?
Aptal nedir?
Akıllı nedir?
Ap..
Ak..
Yoksa akıllı kadına tahammülü olmayan erkekler aptalı oynama yoluna mı gidiyorlar?
Ya da kadını aptallaştırmaya çalışmak için buldukları her yolu deniyorlar mı?
Peki erkek aptallık yaptığının farkında mı yoksa kadın akıllı olduğunu düşünerek aptallık mı ediyor?
Aptal nedir?
Akıllı nedir?
Ap..
Ak..
Kafamda deli
sorular!!!