İçimizdeki İnsan

Bugün bir sosyal medya sitesinde okuduğum bir haber yüzünden allak bullak oldum yine.
İzmir'de lokantaların olduğu bir yerde, geçinmek için kağıt mendil satan bir çocuğu tartaklamış esnaf.
Sebep; müşterilerin rahatsız olmasıymış...
Fotoğraflara baktım, çocuğun bakışları anlatıyordu her şeyi zaten...
Düşündüm...
Ne zaman vazgeçtik insanlığımızdan? Ne zaman öldürdük içimizdeki çocuğu?
Dışarıda horlanan, eziyet gören çocuklara üzüldükte içimizdekini neden unuttuk? Neden büyütemedik insanca?
Aynı şişeden gazoz içip aynı salçalı ekmeği kemirirken sırayla, ne zaman iğrenir olduk birbirimizden?
Her şeye, herkese bu kadar tahammülsüz olmamız neden?
Çok mu zor karşımızdakine birazcık bile olsa anlayış göstermek, minik bir tebessüm kondurmak yüzümüze? Ses tonumuzu biraz düşürmek, bir "lütfen" diyebilmek...
Teknolojik olarak bu kadar ilerleyebildikte insanlıkta neden geriledik bu kadar?
Yerde ekmek bulduğumuzda 3 kere öpüp, alnımıza götüren çocuklardık biz, hangi arada öfkemizi ekmeğinin peşindeki çocuklardan çıkaran insanlar olduk?

Sahip çıkalım artık kendimize, birbirimize, içimizdeki çocuğa, en önemlisi içimizdeki İNSANa...

Akıllı Kadınlar

Sevgili erkekler;
Şu akıllı kadın korkunuzu anlayamadım gitti..
2 cümleyi yanyana getirebilen, mantıklı düşünebilen, konuşabilen, en önemlisi sizi anlayabilen kadın gördüğünüzde arkanıza bile bakmadan kaçmanız neden acaba?
Çok mu ütopik?
İnsansı özellik taşıyan uzaylılar olduğumuzdan mı şüpheleniyorsunuz ya da?
Analar ne "yiğitler, aslanlar" doğuruyor da akıllı kız mı doğuramıyorlar?
Cümlelerin sonunu "yeaaa,kzıımmm" diye bitirmeyince çekici olmuyor muyuz?
Yoksaa öptüğümüzde prense dönüşmeyeceğinizi farketmemizden mi korkuyorsunuz?
Belki kurbağaseveriz, neden bu açıdan bakmıyorsunuz? :)
Hayata bakış açınızı değiştirin, göreceksiniz ki herşey çok daha güzel ;)

Kadınlar Ne İster?

Kendimi bildim bileli, özellikle erkek nüfusu arasında 3 bilinmeyenli denklem, kadınların ne istediği…

Şımarık bir prenses edasında dolaşırsın ortalıklarda, “birazcık olgun olsa daha iyi olurdu” derler.

Kendinin farkına varır, ne istediğini bilir, sana kendinden başkasından hayır gelmediğinin bilince varır, daha vakur davranırsın, “çok soğuk, mesafeli, buzlar kraliçesi” derler.

Neşeli olursun, fıkır fıkır olursun, etrafına gülücükler saçar, mutluluk dağıtırsın, “çok oynak” derler ve peşine daha bir sürü sıfat eklerler.

Konuşur, dert dinler, fikir verirsin; bir bakmışsın en yakın arkadaşı "kankası" olmuşsun...

"Nerede hata yapıyorum acaba?" diye kendini yersin...

Sonra yeşil ışık yanar;

Kadınlar mı?

Acaba erkekler ne istediklerinin farkında mı?